2005/May/24

ครั้งหนึ่ง
ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดครึ้ม
สายตาคู่หนึ่งกลับเปล่งประกาย
ตาคู่นั้นมองมาที่ชั้น
คำพูดมากมายที่ได้ฟัง
เทียบไม่ได้กับความรู้สึกที่รับรู้ได้จาก
สายตาที่เธอมองมา

เงาของคนสองคน
สะท้อนลงสู่ผืนน้ำเบื้องหน้า
กลางสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
สายลมปะทะสายน้ำ
ระลอกคลื่นที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พัดพาสิ่งต่างๆไหลตามสายน้ำ
มีเพียงเงาทั้งสองนั้นที่ยังคงไม่ไหลไป

วันผ่านคืน คืนผ่านวัน
สิ่งเดิมๆ เริ่มเปลี่ยนแปลง
เงาของคนสองคน กลับกลาย
เหลือเพียงเงาเดียว................

Comment

Comment:

Tweet


อืม ๆ
มันน่าเศร้า
#5 by โหมด At 2005-05-31 01:08,
Human Emotion มากๆ blog นี้
#4 by Re-Peat Again At 2005-05-28 00:07,
แค่นึกถึงเรื่องในอดีตน่ะ
#3 by pine At 2005-05-26 08:21,
น่านสิ คงหนีไม่พ้นเรื่องเหงาแน่เรย
#2 by \=+=[~MasKoto~]=+=/ At 2005-05-25 17:11,
ทำไมเหงาจังล่ะpine...